Bezoekers

149100
TodayToday337
YesterdayYesterday303
This WeekThis Week937
This MonthThis Month4806
All DaysAll Days149100
lijst5.jpg

Persbericht Kamp Westerbork

Geschokt, aangeslagen, en zeer verontwaardigd……..

Dat is de primaire reactie van onze partij op het bericht dat een activiteit, zoals aangekondigd ook door de stichting Vluchteling, wegens bedreiging is afgelast.

In een brief hebben wij op 24 januari 2019 gereageerd naar het Ned.-Isr. Kerkgenootschap.(zie bijlage)
Het is meer dan verbijsterend, dat de heer Mulder, directeur van het kamp Westerbork, op een vreselijke manier is uitgescholden en vernederd.
Hier zijn geen woorden voor. Als iemand in al die jaren een stuwende kracht is geweest voor de instandhouding en ontwikkeling van het herinneringscentrum, dan is hij dat: Dirk Mulder.
Daarom is het afschuw wekkend, dat een activiteit die herinnert aan de basis van kamp Westerbork, moet worden afgelast door bedreigingen van de ergste soort. Alle lieden, die dit op hun geweten hebben verdienen te worden gewezen op de ontoelaatbaarheid van hun wangedrag. Kennelijk zijn die mensen niet doordrongen van het feit, dat deze acties van bedreiging, intimidatie en zeer onterechte scheldpartijen nu juist doen herinneren, waarom dit centrum zo belangrijk is om het verleden niet te vergeten. Met wat voor wanstaltige mentaliteit hebben we te maken anno 2019!!
Er is iemand geweest die sprak: “Vergeef hun, want zij weten niet wat zij doen!” Of deze waarheid hier van toepassing is, zal de toekomst uitwijzen. In de tussentijd kunnen zij, die het aangaat ernstig nadenken over hun uitlatingen en zich diep schamen over hun gedrag……
Namens Gemeentebelangen Smilde-Beilen-Westerbork,

Charles C. de Haas

 

***************************************

Nederlands-Israëlitisch Kerkgenootschap
Postbus 7967
1008 AD Amsterdam

Smilde, 24 januari 2019

Geacht Kerkgenootschap,
Dank voor de toezending van uw bericht: “Geschokt gereageerd….”

Namens onze raadsfractie en bestuur is mij als fractievoorzitter verzocht om een reactie te geven op uw schrijven.
Sinds 1959 woon ik niet ver van het herinneringscentrum en heb daar zelf ook vele uren doorgebracht in verschillende tijden en hoedanigheden. Ik ben geboren in 1944 en als jeugdig persoon, ga je op latere leeftijd, tijdens studie en verdieping in geschiedenis, nog beter beseffen, wat er ter plekke allemaal is gebeurd en hoeveel onnoemelijk leed er is geleden.
Omdat ik bijna wekelijks over de toegangsweg naar de omliggende gebieden de natuur in ga, realiseer ik me elke keer weer, met hoeveel respect ik kijk naar het “Kamp Westerbork”.
De ontwikkeling van het hele Herinneringscentrum heb ik door de jaren heen met meer dan gewone belangstelling gevolgd als politiek betrokkene in deze gemeente Midden-Drenthe.

In mijn herinnering zijn de eerste bezoeken aan “het Kamp”, toen “de Molukkers” er woonden en een buurman met regelmaat daar kleding verkocht. Zo leerden wij de bewoners beter kennen en ook hun verdriet en heimwee.

In mijn studie tijd ging onze volleybal club vaak volleyballen met Sinar Molukkoe in het kamp. Daar bewaar ik de meest prettige herinneringen aan.
Ook merkte ik door de omgang met de jachtopzichter, dat wild ook graag genuttigd werd en dat de gehanteerde vangmethoden zeer effectief waren.

Later werden de mensen elders ondergebracht en de daarbij ontstane situaties hoef ik niet nader te noemen.

De ontwikkeling van het Herinneringscentrum was goed waar te nemen en directeur Dirk Mulder en zijn mensen hebben continu bevlogen doorgewerkt naar een centrum, dat respect en bewondering afdwingt. Af en toe heb ik wel eens buitenlandse gasten en dan vertel ik op mijn manier iets van de geschiedenis. Maar de indrukken spreken voor zich…..

Dat is dan mijn persoonlijke betrokkenheid. Voor mij is belangrijk, dat ook dit Herinneringscentrum een wezenlijk onderdeel is geweest van de verschrikkelijke Holocaust.

Met velen zeg ik: “dat mag nooit vergeten worden……” Met mijn kleinkinderen kom ik regelmatig in de omgeving en in het centrum. Elke keer een stukje vertellen, elke keer een ander onderwerp. Doel: ook zij moeten het weten en niet vergeten…..
Ik denk, dat die boodschap zoveel mogelijk mensen moet bereiken. Hoe meer mensen komen bezoeken, hoe beter het is. Hoe meer activiteiten, hoe meer het bereik.

Natuurlijk moeten de activiteiten gepast zijn en respectvol. Maar daar heb ik het volste vertrouwen in, Dirk Mulder is vertrouwd met het organiseren van zaken in de stijl van de sfeer van het Centrum en de kern van de herinnering is overduidelijk. Maar in de visie van gepast en respectvol zorgen voor zo optimaal mogelijk zorgen voor “dat mogen we nooit vergeten” , is het volgens mij goed dat er activiteiten plaatsvinden, die een bredere signatuur hebben en die niets afdoen aan respectvolle herinnering, herdenking van de Holocaust.

Door de eeuwen heen hebben vele godsdienstige overtuigingen en kerken gezorgd voor de meest afschuwelijke oorlogen, martelingen, onmenselijkheden en al wat daarbij hoort. Als dit centrum rust en stilte geeft en tijd voor bezinning en herinnering aan een klein deel van alle verschrikkingen van toen, dan mag de blik ook gericht worden op het heden. Ik hoef de bronnen van twist, aanslagen, verdrukking en godsdienstige misdaden, fanatieke overtuigingen, waar het doel alle middelen heiligt, niet nader te noemen: iedereen kent die. Ik hoop, dat veel mensen die ook erkennen. Hier in dit centrum is de inrichting, de ligging en de sfeer, zodanig, dat een activiteit zoals de nacht van de Vluchteling absoluut niet strijdig is met de doelstelling en de intentie, zoals Dirk Mulder die heeft verwoord.

Dan moet mij van het hart, dat in deze het “geschokt” zijn, met alle respect, iets te zwaar is aangezet en wat mij betreft is elke activiteit, die kan bijdragen om verdraagzaamheid op te roepen, gepast en stijlvol, van harte welkom. Daar komt bij, dat niet om iets af te doen aan de vreselijke Jodenvervolging ook heel veel slachtoffers zijn gemaakt onder andere mensen, die niets met geloof van doen hadden en op basis van ras of geaardheid en op basis van anders denken even zo goed zijn vermoord op net zo’n gruwelijke wijze.
Kortom, laten we niet gekwetst of geschokt zijn als we iets anders vinden. Tolerantie is het woord dat we eeuwen kennen, maar passen we dat ook toe……… ?

 

Charles de Haas ,

Fractievoorzitter van de groepering
Gemeentebelangen Smilde-Beilen-Westerbork

Deel dit artikel

Submit to FacebookSubmit to Google BookmarksSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn